Od kilku lat w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym mamy zapisy o ustroju rozdzielności majątkowej małżeńskiej z wyrównaniem dorobków.
Przepisy te brzmią następująco:

Art. 513. § 1. Dorobkiem każdego z małżonków jest wzrost wartości jego majątku po zawarciu umowy majątkowej.
§ 2. Jeżeli umowa majątkowa nie stanowi inaczej, przy obliczaniu dorobków pomija się przedmioty majątkowe nabyte przed zawarciem umowy majątkowej (…) oraz przedmioty nabyte w zamian za nie, natomiast dolicza się wartość:
1)   darowizn dokonanych przez jednego z małżonków, z wyłączeniem darowizn na rzecz wspólnych zstępnych małżonków oraz drobnych zwyczajowo przyjętych darowizn na rzecz innych osób,
2)   usług świadczonych osobiście przez jednego z małżonków na rzecz majątku drugiego małżonka,
3)   nakładów i wydatków na majątek jednego małżonka z majątku drugiego małżonka.
§ 3. Dorobek oblicza się według stanu majątku z chwili ustania rozdzielności majątkowej i według cen z chwili rozliczenia.
Art. 514. § 1. Po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonek, którego dorobek jest mniejszy niż dorobek drugiego małżonka, może żądać wyrównania dorobków przez zapłatę lub przeniesienie prawa.
§ 2. Z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać zmniejszenia obowiązku wyrównania dorobków.
§ 3. W razie braku porozumienia między stronami co do sposobu lub wysokości wyrównania, rozstrzyga sąd.
Art. 515. § 1. W razie śmierci jednego z małżonków, wyrównanie dorobków następuje między jego spadkobiercami a małżonkiem pozostałym przy życiu.
§ 2. Spadkobiercy małżonka mogą wystąpić z żądaniem zmniejszenia obowiązku wyrównania dorobków tylko wtedy, gdy spadkodawca wytoczył powództwo o unieważnienie małżeństwa albo o rozwód lub wystąpił o orzeczenie separacji.

Jaki był cel wprowadzenia tego typu instytucji? Rozdzielność majątkowa z wyrównaniem dorobków ma chronić tego małżonka, któremu w trakcie trwania związku małżeńskiego jego majątek przyrósł w w mniejszym stopniu niż drugiemu z małżonków.
Chodzi tu głównie o sytuacje, gdy jedno z małżonków jest np. aktywne zawodowo i świetnie zarabia, drugie zaś np. opiekuje się dziećmi.
W przypadku rozwodu małżonek, którego dorobek „urósł” w stopniu mniejszym może żądać od drugiego małżonka wyrównania.


Wyrównać dorobki można  na dwa sposoby : 1. polubownie – w drodze umowy między byłymi małżonkami
2. sądownie – w drodze powództwa o zapłatę lub o przeniesienie prawa Roszczenie o wyrównanie dorobków przedawnia się z upływem lat 10 od chwili ustania rozdzielności majątkowej.

W poprzednim swoim wpisie „Jak legalnie zatrudnić nianię” przedstawiałam propozycję zatrudnienia opiekunki na umowę zlecenia.
Jak wspominałam już wcześniej jest jeszcze kilka innych sposobów na legalne zatrudnienie niani czy opiekunki do dzieci.
Jednym z nich jest otworzenie przez nianię własnej firmy i świadczenie swoich usług na podstawie umowy z rodzicami.
Jaka forma działalności gospodarczej jest najbardziej korzystna?
Najprościej jest założyć jednoosobową działalność gospodarczą.
W tym celu należy udać się do urzędu gminy właściwego ze względu ma miejsce zamieszkania niani,wypełnić i złożyć druk EDG-1. W druku tym należy podać rodzaj prowadzonej działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD). W tym wypadku najlepiej jest wpisać PKD 88.91Z – opieka dzienna nad dziećmi.
Co dalej?
Należy wybrać sposób opodatkowania prowadzonej działalności. Możliwości jest kilka:
  1. Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, pod warunkiem wcześniejszego zawiadomienia urzędu skarbowego,
  2. Karta podatkowa.Wniosek składamy przed rozpoczęciem działalności, a następnie do 20 stycznia każdego roku, na kolejny rok podatkowy.
  3. Podatek liniowy.W tym wypadku nie można korzystać z ulg podatkowych np. na internet czy na dzieci,
  4. Ogólne zasadach przy zastosowaniu skali podatkowej.
Działalność gospodarczą opiekunka może prowadzić sama. Na niej spoczywa obowiązek rozliczania się z urzędem skarbowym oraz ZUS. Warto więc zastanowić się nad usługami profesjonalnej księgowej.
Zatrudniającej rodzinie niania wystawi co miesiąc fakturę lub rachunek, może też podpisać z rodzicami umowę.
To tylko początek, natomiast jeżeli firma ma się rozwijać opiekunka-szefowa może zatrudniać inne opiekunki np. na umowę zlecenia.
Jeżeli interesujesz się pracą niani, chcesz założyć firmę lub agencję opiekunek i nie wiesz jak się do tego zabrać zapraszam Cię serdecznie do współpracy.

 

Od ubiegłego roku rodzice małoletnich dzieci, którzy się rozwodzą, muszą wspólnie dojść do porozumienia na temat sposobu wykonywania przez nich władzy rodzicielskiej. Porozumienie musi dawać gwarancję, że rodzice przy jej  wykonywaniu będą ze sobą współdziałać.
Znowelizowany przepis kodeksu rodzinnego i opiekuńczego brzmi następująco:

W wyroku orzekającym rozwód sąd rozstrzyga o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem obojga małżonków i o kontaktach rodziców z dzieckiem oraz orzeka, w jakiej wysokości każdy z małżonków jest obowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dziecka. Sąd uwzględnia porozumienie małżonków o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie, jeżeli jest ono zgodne z dobrem dziecka. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia.

Nie ma określonego wzoru takiego planu wychowawczego.

Musi on regulować następujące kwestie:
1. w jaki sposób rodzice będą decydowali o sprawach istotnych dla dziecka ( np. o wyborze szkoły)
2. w jaki sposób ma wyglądać opieka bezpośrednia nad wspólnym dzieckiem (np. w poszczególnych okresach roku, w wakacje lub święta), sposoby kontaktu
3.w jaki sposób rodzice będą dochodzili do porozumienia – w przypadku sporu między nimi

4. jak rozwiązane będą kwestie wydatków (utrzymanie dziecka).

Warto jest więc ponad sporem głównym (rozwodowym) poświęcić trochę uwagi i wypracować plan, który pozwoli rodzicom wspólnie i bez konfliktów wychowywać własne dzieci.
Przykład takiego planu

 

Zgodnie z przepisami kodeksu rodzinnego i opiekuńczego roszczenie zwrotne przysługuje osobie, która dostarczała innej osobie środki utrzymania lub wychowania oraz:

  • nie jest do tego zobowiązana,
  • jest zobowiązana, lecz w dalszej kolejności,
  • jest zobowiązana w tej samej kolejności

Co to oznacza dla rodziców?

Wszyscy wiemy, że obowiązek alimentacyjny względem własnych dzieci obciąża każdego z rodziców.

W przypadku, gdy tylko jeden z rodziców zaspokaja potrzeby dziecka, a drugi rodzic uchyla się od swojego obowiązku alimentacyjnego, wówczas rodzicowi świadczącemu środki utrzymania oraz wychowania przysługuje tzw. regres (roszczenie zwrotne) wobec rodzica, który obowiązku alimentacyjnego nie wypełnia.

Wysokość roszczenia


Ten z rodziców, który wypełnia swój obowiązek względem dziecka w zakresie przekraczającym obowiązek ustawowy  może dochodzić roszczenia w wysokości wyrażonej nadwyżką świadczenia spełnionego ponad własne możliwości zarobkowe oraz majątkowe.

Małżonkowi, który wyłącznie łożył na utrzymanie wspólnego dziecka, przysługuje prawo domagania się od współmałżonka zwrotu odpowiedniej części poniesionych na ten cel kosztów (art. 140 par. 1 KRO) niezależne od tego, z jakich źródeł czerpał on środki na zaspokojenie potrzeb dziecka. 

Uchwała Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 24 lutego 1978 r. III CZP4/78

To z rodziców, które świadczyło alimenty na rzecz dziecka w zakresie przekraczającym jego obowiązek, nie traci roszczenia z art. 140 § 1 kro względem drugiego rodzica – tylko z tej przyczyny, że mogło we właściwym czasie bez nadmiernych trudności uzyskać dla dziecka od drugiego z rodziców świadczenia alimentacyjne.

Uchwała Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 6 marca 1975 r. III CZP 36/75

Podsumowując – rodzicowi, który wyłącznie łożył na wychowanie i utrzymanie  wspólnego dziecka przysługuje wobec drugiego rodzica roszczenie o zwrot odpowiedniej części poniesionych  w tym celu wydatków.

 

Dzisiaj weszła w życie ustawa o zmianie ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka, która dała możliwość
1. występowania przez rzecznika z wnioskami do Sądu Najwyższego –

w sprawie rozstrzygnięcia rozbieżności wykładni prawa w zakresie przepisów prawnych dotyczących praw dziecka 

2. występowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawach wszczętych na skutek wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawach dotyczących praw dziecka
3. Rzecznik Praw Dziecka otrzymał również prawo do wnoszenia skargi kasacyjnej od prawomocnego orzeczenia , w trybie jaki dotąd przysługiwał prokuratorowi oraz Rzecznikowi Praw Obywatelskich.

Nie wszyscy wiedzą, że instytucja ombudsmana dla dzieci działa w naszym kraju już od 10 lat. Co więcej to nasz kraj staje się wzorem do naśladowania dla innych.
O tym, czym zajmuje się Pan Rzecznik –  Marek Michalak, jakie są prawa i obowiązki Rzecznika można przeczytać na stronie internetowej biura Rzecznika Praw Dziecka.

Poproszono mnie, żebym pomogła rozpropagować informację o Kampani Wodnej PAH i Niebieskich Koncertach.
Na stronie wodapitna.pl znajdziecie Państwo informacje, jak można pomóc w budowie studni w Sudanie.

Najprościej? – można się wybrać na koncert 25 listopada. Koncert odbędzie się w Centralnym Basenie Artystycznym w Warszawie. Zagrają Fiolka i Maqama.

 

 

Alkoholizm to choroba. Poważna. Jej następstwem najczęściej bywa popadnięcie w stan niedostatku.
Rodzi się pytanie czy np. rodzice mogą przestać utrzymywać swoje dziecko – alkoholika. Czy mogą uchylić się od obowiązku alimentacji?

Gdy dziecko jest małoletnie

Zobowiązany może uchylić się od wykonania obowiązku alimentacyjnego względem uprawnionego, jeżeli żądanie alimentów jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Nie dotyczy to obowiązku rodziców względem ich małoletniego dziecka 

art. 144(1) kodeksu rodzinnego i opiekuńczego
Z powyższego przepisu wynika, że rodzice nie mogą przestać utrzymywać dziecka, które ma problem alkoholowy do osiągnięcia przez nie pełnoletności.

Dorosły – alkoholik

A gdy dziecko jest dorosłe?

Tu kwestia alimentacji pozostaje otwarta.
Dawniej sądy przyjmowały, że żądanie alimentów przez alkoholika lub narkomana stanowi nadużycie prawa, ponieważ osoby te znalazły się w stanie choroby, a następnie w niedostatku z własnej winy.
Podejście do tego typu spraw zmieniło się wraz z orzeczeniem Sądu Najwyższego z dnia 31.01.1986 r. (IIICZP 76/85):

Nie wyłącza obowiązku alimentacyjnego rodziców niemożność samodzielnego utrzymywania się przez pełnoletnie dziecko wskutek całkowitej jego niezdolności do pracy, choćby była ona następstwem alkoholizmu lub narkomanii. Jednakże sąd, zasądzając świadczenia alimentacyjne na rzecz osoby uzależnionej, powinien podjąć stosowne działania zmierzające do zapobiegnięcia temu, aby świadczenia te nie mogły być zużyte przez tę osobę na zdobycie środków odurzających (…).  

Zatem alkoholizm lub narkomania  nie wyłącza obowiązku alimentacyjnego rodziców.
Będą oni mogli się uchylić od tego obowiązku wyłącznie na podstawie art. 133 § 3 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego – jeżeli będzie się to dla nich wiązało z nadmiernym uszczerbkiem.

 

Dzisiaj temat, który koresponduje z moimi ostatnimi wpisami na blogu prawomedyczne.pl
Temat zasiłku macierzyńskiego w przypadku urodzenia martwego dziecka jest często pomijany.
Popatrzmy zatem w przepisy:

§ 1. W razie urodzenia martwego dziecka lub zgonu dziecka przed upływem 8 tygodni życia, pracownicy przysługuje urlop macierzyński w wymiarze 8 tygodni po porodzie, nie krócej jednak niż przez okres 7 dni od dnia zgonu dziecka. Pracownicy, która urodziła więcej niż jedno dziecko przy jednym porodzie, przysługuje w takim przypadku urlop macierzyński w wymiarze stosownym do liczby dzieci pozostałych przy życiu.

§ 2. W razie zgonu dziecka po upływie 8 tygodni życia, pracownica zachowuje prawo do urlopu macierzyńskiego przez okres 7 dni od dnia zgonu dziecka. Przepis § 1 zdanie drugie stosuje się.

Art. 180[1]. kodeksu pracy

Problemów nie ma, jeżeli poród nastąpił minimum w 22 tygodniu ciąży.  Wówczas uważa się, że dziecko urodziło się martwe, Urząd stanu Cywilnego wydaje akt urodzenia z adnotacją o urodzeniu martwym.
Jest to dokument niezbędny aby Zakład Ubezpieczeń Społecznych zasiłek przyznał.
Przy urodzeniu martwym lekarz, położna lub zoz wystawia pisemne zgłoszenie urodzenia dziecka, które jest przekazywane do USC. Martwe urodzenie należy zgłosić w ciągu trzech dni od porodu.
Oznacza to, że przy zgłoszeniu urodzenia  martwego nie ma znaczenia wiek ciąży, a powyższe przepisy nie rozróżniają urodzenia martwego od poronienia.
Problemy napotykają rodzice dzieci, które urodziły się przed 22 tygodniem ciąży.
Ostatnio zwróciła się do mnie o pomoc Pani, która urodziła dziecko w 17 tygodniu i nie wiedziała czy należy jej się zasiłek macierzyński.

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 21 grudnia 2006 r. w sprawie rodzajów i zakresu dokumentacji medycznej w zakładach opieki zdrowotnej oraz sposobu ich przetwarzania (Dz.U. nr 247, poz. 1819) w
załączniku określa, iż

Zgonem płodu (urodzenie martwe) określa się zgon następujący przed całkowitym wydaleniem lub wydobyciem z ustroju matki, o ile nastąpił po upływie 22. tygodnia ciąży lub później. O zgonie świadczy to, że po takim wydaleniu lub wydobyciu płód nie oddycha ani nie wykazuje żadnego innego znaku życia, jak czynność serca, tętnienie pępowiny lub wyraźne skurcze mięśni zależnych od woli. 

Poronieniem określa się wydalenie lub wydobycie z ustroju matki płodu, który nie oddycha ani nie wykazuje żadnego innego znaku życia, jak czynność serca, tętnienie pępowiny lub wyraźne skurcze mięśni zależnych od woli, o ile nastąpiło to przed upływem 22. tygodnia ciąży (21 tygodni i 6 dni).

Co to oznacza?
Przede wszystkim wątpliwości natury interpretacyjnej.
Część bowiem ekspertów uważa, że w przypadku urodzenia martwego przed 22 tygodniem ciąży zasiłek macierzyński nie przysługuje, jest to bowiem poronienie.
W takim przypadku pracownicy przysługuje np. zasiłek chorobowy.
Nalezy jednak zauważyć, że rozróżnienie na poronienie i urodzenie martwe zostało dokonane na potrzeby prowadzenia dokumentacji medycznej.
Jeżeli rodzice uzyskają z USC akt urodzenia dziecka wówczas matka powinna nabyć prawo do zasiłku macierzyńskiego  oraz urlopu macierzyńskiego w wymiarze 8 tygodni.

 

Często, gdy ktoś narusza naszą własność intelektualną czy przemysłową np. podrabia towary produkowane przez naszą firmę, nie wiemy jak postąpić oraz jakie prawa nam przysługują.

Wskazówki, jak postępować w takich przypadkach odnajdą państwo na blogu o ochronie własności przemysłowej prowadzonym przez Panią Renatę Świgońską.

Na blogu tym znajdziemy np. informację o bezpłatnych warsztatach na temat naruszeń praw własności intelektualnej i przemysłowej.
Zapraszam do lektury.