Witam,

 Ponieważ dotarły do mnie informacje, że jest zapotrzebowanie na kolejny termin szkolenia wraz z Wolters Kluwer postanowiliśmy przygotować szkolenie Jak założyć żłobek lub klub dziecięcy na podstawie nowej ustawy o opiece nad dziećmi do lat trzech w Warszawie, w dniu 29.06.2012 r. Będzie to ostatni termin przed wakacjami.

Wszystkich chętnych zapraszam!

 Szczegółowe informacje znajdują się TUTAJ

Skorzystaj  też z doświadczenia fachowców:

[issuu layout=http%3A%2F%2Fskin.issuu.com%2Fv%2Flight%2Flayout.xml showflipbtn=true documentid=110425125519-3403317bd3004683aff4ce85e6e65db2 docname=jak_za_o_y____obek_lub_klub_dzieci_cy username=LegeArtis loadinginfotext=Jak%20za%C5%82o%C5%BCy%C4%87%20%C5%BC%C5%82obek%20lub%20klub%20dzieci%C4%99cy showhtmllink=true width=420 height=149 unit=px]

„… bo urzędnik wprowadził mnie w błąd” – takie zdanie często słyszę podczas rozmów z moimi klientami, którzy są niezadowoleni – najczęściej z wydanej decyzji administracyjnej. W wielu przypadkach chodzi o kwestie związane z zasiłkami – zasiłku nie przyznano, przyznano za niski itp.

I zaraz pojawia się pytanie – jak tego urzędnika pociągnąć do odpowiedzialności za ten błąd.

Nie zawsze urzędnik błąd popełnia, czasami błąd popełniasz Ty

Żale na pracę urzędniczą najczęściej dotyczą sytuacji, gdy urzędnik udziela informacji np. na infolinii lub w tzw. „okienku”. Problem pojawia się, gdy petent postępując zgodnie z poradą następnie otrzymuje decyzję niezgodną z jego oczekiwaniami.

Przykładów ze swojej praktyki mogłabym mnożyć. A to źle wytłumaczono, a to czegoś nie powiedziano, lub powiedziano niezgodnie z prawem, a to coś zrobiono za późno – bo urzędnik nie powiedział, lub powiedział źle.  I potem słyszę: „urzędniczka ZUS  na infolinii powiedziała, że mam zrobić tak i tak, zrobiłam, a teraz okazało się, że powinnam była postąpić inaczej …. i  pani mecenas co ja mam teraz zrobić”.

Przede wszystkim pamiętaj – nieznajomość prawa szkodzi. Urzędnik za Ciebie nie wypełnia dokumentów, nie składa deklaracji, co najwyżej udziela informacji (dotyczącej składek na ubezpieczenie społeczne, podatków itp.).

Read more »

W łódzkim wydaniu Gazety Wyborczej ukazał się artykuł: Stara i schorowana, ale zasiłek ma oddać. Dług 10 tys. zł. Bohaterki to starsza schorowana kobieta i córka, która jest upoważniona do działania w imieniu matki. Kobiety na łamach gazety skarżą się, że przez błąd urzędnika muszą oddać nienależnie pobrane ( jak zaznaczają – bez swojej winy) świadczenie – zasiłek pielęgnacyjny. Zapomoga ta nie należała się starszej pani bowiem wraz z rentą po mężu co miesiąc otrzymuje dodatek pielęgnacyjny.

W komentarzach do artykułu trwa dyskusja kto jest winien: bohaterki, które udały się ze sprawą do mediów, czy może urzędnicy wydający decyzję o przyznaniu zasiłku pielęgnacyjnego, gdy był on nienależny.

Definicję świadczenia nienależnego znajdziemy w kodeksie cywilnym, w art. 410:

§ 2. Świadczenie jest nienależne, jeżeli ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany lub nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna po spełnieniu świadczenia.

W przypadku bohaterek jasnym jest, że świadczenie się nie należało, a zatem winno zostać zwrócone.

Czy zawsze trzeba zwracać nienależnie pobrane świadczenie?

W kodeksie cywilnym mamy pewną informację na ten temat:

Art. 409. Obowiązek wydania korzyści lub zwrotu jej wartości wygasa, jeżeli ten, kto korzyść uzyskał, zużył ją lub utracił w taki sposób, że nie jest już wzbogacony, chyba że wyzbywając się korzyści lub zużywając ją powinien był liczyć się z obowiązkiem zwrotu.

Nie znając dokładnego stanu faktycznego sprawy nie wiem czy ten przepis mógłby mieć zastosowanie w tej konkretnej sprawie.

Dlaczego?

Zgodnie z przepisami ustawy z 28.11.2003 r. o świadczeniach rodzinnych ( Dz.U.2006.139.992 j.t.)

Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje:

  1)   niepełnosprawnemu dziecku;
  2)   osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
  3)   osobie, która ukończyła 75 lat.
6. Zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje osobie uprawnionej do dodatku pielęgnacyjnego.
Wzór wniosku  o ustalenie prawa do tego zasiłku wygląda mniej więcej tak  -> KLIK
Część II wniosku zawiera oświadczenia służące ustaleniu uprawnień do zasiłku pielęgnacyjnego m. in. takie:

Projekt ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw, o którym pisałam też w poprzednim wpisie, zakłada objęcie składkami ubezpieczeniowymi rodziców prowadzących działalność gospodarczą, lub zleceniobiorców, w okresie gdy będą sprawować opiekę nad swoimi dziećmi.

Proponowane zmiany zakładają, że składki będą finansowane z budżetu państwa:

1. osobom prowadzącym pozarolniczą działalność gospodarczą przez okres co najmniej 6 miesięcy, która zaprzestała jej prowadzenia albo zawiesiła wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie art. 14a ust. 1d ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm.3)) na okres do 3lat, w celu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez nie 4 roku życia, a w przypadku dziecka, które z powodu stanu zdrowia potwierdzonego orzeczeniem o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności wymaga osobistej opieki osoby prowadzącej działalność, na okres do 6 lat, nie dłużej niż do ukończenia przez dziecko 18 roku życia;

2. osobom prowadzącym inną działalność pozarolniczą przez okres co najmniej 6 miesięcy;

3. zleceniobiorcom wykonującym działalność zarobkową przez okres co najmniej 6 miesięcy;

4. osobom współpracującym przez okres co najmniej 6 miesięcy z osobami, o których mowa w pkt 1-3 i na zasadach określonych dla tych osób;

5. osobom duchownym, która oświadczy, że zamierza korzystać z przerwy na wychowywanie dziecka (należy pamiętać, że nie wszystkich duchownych w Polsce obowiązuje celibat);

6. osobom nieubezpieczonym lub osobom o których mowa w pkt 1-4, jeżeli nie spełniły warunku 6 miesięcy wykonywania działalności lub współpracy, a także osobom bezrobotnym po ustaniu prawa do zasiłku, które złożą wniosek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o zamiarze korzystania z przerwy na wychowywanie dziecka w rozumieniu niniejszej ustawy;

 – wszystkie na analogicznych warunkach jak w pkt. 1.

Podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe

Read more »

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej przygotowało projekt ustawy zmieniającej ustawę o systemie ubezpieczeń społecznych.

W uzasadnieniu wskazano, że Polska ma niski współczynnik dzietności, a w niedalekiej przyszłości w naszym kraju nie będzie zastępowalności pokoleń – co w praktyce oznacza, że niebawem nie będzie komu pracować na emerytury. Ministerstwo przyznało, że tylko konsekwentnie prowadzona polityka prorodzinna i zwiększenie nakładów z budżetu może wpłynąć na złe statystyki demograficzne.

Co zatem zaproponowano?

Zaproponowano zmianę zasad w zakresie podlegania ubezpieczeniom społecznym w okresie przerwy w aktywności zawodowej w związku z wychowywaniem dziecka.

Obecnie prawo do urlopu wychowawczego przysługuje osobom zatrudnionym na umowę o pracę, jeżeli ich staż pracy wynosi minimum 6 miesięcy.

W okresie przebywania na tym urlopie pracownik podlega ubezpieczeniom emerytalnym i rentowym, podstawę wymiaru składek stanowi kwota  60% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w poprzednim kwartale, nie wyższa niż przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających urlop wychowawczy.

Tego przywileju nie posiadają rodzice prowadzący działalność gospodarczą, a także zleceniobiorcy, którzy pragną zająć się wychowywaniem dzieci. Nie mają prawa do urlopu wychowawczego, ani do zasiłku. Jedyne co mogą zrobić to albo łączyć prowadzenie firmy z opieką nad potomstwem, zawiesić prowadzenie działalności (w tym okresie nie podlegają składkom na ubezpieczenie społeczne) albo ją zamknąć.

Nowe przepisy mają tę sytuację zmienić. Ustawodawca chce bowiem poszerzyć krąg osób, za które budżet państwa opłacałby składki w związku ze sprawowaniem opieki nad dzieckiem. Składki te tak jak w przypadku osób przebywających na urlopach wychowawczych finansować ma w całości budżet państwa za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

O tym co dokładnie zaproponowano przeczytasz już w kolejnym wpisie 🙂

* powyższy wpis ukazał się również na portalu Wyborcza.biz

W ubiegłą niedzielę byłam na koncercie Petera Gabriela, nie oglądałam więc kolejnego odcinka Prawa Agaty. Zaległość odrobiłam dopiero teraz oglądając odcinek serialu w internecie.

Tym razem Agata pomagała mecenasowi Dębskiemu w sprawie o molestowanie seksualne pracownicy fabryki przez jej przełożonego. Sprawa prowadzona była w małej miejscowości, nazwa była zmyślona, ale w serialu grał Łowicz.

Wyjazd mecenasów na sprawę w innym mieście nie był naciągany. To prawda – często nam pełnomocnikom zdarza się prowadzić sprawy w różnych, często odległych od siedzib kancelarii sądach. Mnie najdalej zdarzyło się jechać do Głubczyc.

Ale wróćmy do tematu głównego odcinka

Równe traktowanie kobiet i mężczyzn gwarantuje nam ustawa zasadnicza w art. 33.

1. Kobieta i mężczyzna w Rzeczypospolitej Polskiej mają równe prawa w życiu rodzinnym, politycznym, społecznym i gospodarczym.
2. Kobieta i mężczyzna mają w szczególności równe prawo do kształcenia, zatrudnienia i awansów, do jednakowego wynagradzania za pracę jednakowej wartości, do zabezpieczenia społecznego oraz do zajmowania stanowisk, pełnienia funkcji oraz uzyskiwania godności publicznych i odznaczeń.

Polska jest też stroną Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (tzw. Konwencja CEDAW). Postanowienia Konwencji nakładają na państwa – strony konwencji m.in. obowiązek likwidacji wszelkich form dyskryminacji.

 

Pracownicy mają zagwarantowane równe traktowanie w rozdziale IIa kodeksu pracy (art. 18 3a – 18 3e) – przepisy wprowadzono dostosowując prawo polskie do przepisów kilku dyrektyw unijnych, art. 94(3) poświęcony jest mobbingowi.

Read more »

Zgodnie z art. 23 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych:

Od nieopłaconych w terminie składek należne są od płatnika składek odsetki za zwłokę, na zasadach i w wysokości określonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.).

W tę środę (9 maja 2012 r.) Rada Polityki Pieniężnej podniosła stopy procentowe NBP, co oznacza, że wzrasta stawka odsetek od zaległości podatkowych, a zgodnie z przytoczonym wyżej przepisem – również  od zaległości w opłacaniu składek ZUS.

Od 10 maja 2012 r. stopa procentowa odsetek od zaległości w opłacaniu składek ZUS wynosi 14,5 proc (dotychczas 14 proc.).

Jeżeli prowadzisz firmę koniecznie przeczytaj ten wpis.

Właśnie kończy się długi majowy weekend warto więc poświęcić odrobinę uwagi zmianom procedury cywilnej, które weszły w życie 3 maja. Zmiany są ważne przede wszystkim dla przedsiębiorców.

Zatem co się zmieniło?

Przede wszystkim zniknęło postępowanie gospodarcze. Obecnie spory między przedsiębiorcami będą rozpatrywane w oparciu o przepisy dotyczące zwykłego postępowania cywilnego.

Do lamusa odchodzi nielubiana prekluzja dowodowa. Trzeba pamiętać, że obecnie sądy okręgowe będą rozpatrywały sprawy w I instancji gdy wartość przedmiotu sporu będzie wynosiła powyżej 75.000 zł (dawniej 100.000 zł), ponadto kasację będzie można wnieść w przypadku gdy wartość przedmiotu zaskarżenia będzie wynosiła 50.000 zł.

Pozwany nie będzie miał obowiązku wniesienia odpowiedzi na pozew.

Zmiany obejmują też postępowanie dowodowe.

Read more »